Das hochmütige Huhn

Details

Es sind emol 12 Henne gsi und en schöne Güggel, die händ ime schöne Hof im Hüehnerhüsli gwohnt. Jede Morge het d’Burefrau s’Türli ufgmacht und alli Henne sind s’Leiterli abe in Hof g‘marschiert. Es hed en Hag gha mit Drahtgflächt, damit die Henne gschützt gsi sind wegem Fuchs. Es isch en wunderschöne Morge gsi, und hüt hät eis Huehn beschlosse, es wöll e chlini Reis mache. Es isch mit Gflatter über dä Haag gfloge und isch schnell wieder gloffe. Bald isches zum Wald cho, dört het’s es Brüggli gha und drunter isch das Bächli gloffe. Da isch es Fröschli uf em Stei gsesse und het am Huehn en guete Tag gwünscht. „Wo gosch den du scho so früeh anne?„ hets Fröschli gseit. „Weisch Fröschli i wott go d’Welt aluege„. „Darf i au mitcho?„, hets Fröschli gseit. „Natürli„, seit Frau Huehn. Nun sind sie witer gloffe zum Wald use und es isch so recht heiss worde vo dä Sunne. Bald sind sie amene Kornfeld verbicho, dört hät es Müsli zum Musloch usegluoged und het die beiden begrüesst. Es het gfröged öbsau dörf mit und het sich hine agschlosse. Denn hend die drü müesse en Halt mache wills heiss gsi isch und s’Fröschli das nöt so gern gha. Es Vögeli isch au no mitcho, aber das isch nöd gloffe sondern gfloge. Bald het es agfange z’Donnere und Blitze, und s’Huehn isch ganz verzusled gsi vom Wind. „Mer kehred um„, hets gseit, und s’Müsli isch bim Kornfeld wieder verschwunde, s’vögeli isch dervo gfloge und schpäter bim Bächli isch s’Fröschli is Wasser gumped. „Adie Frau Huehn„, hets gseit. Es het so g’windet und g’regnet dass s’Huehn denkt hätt oh wär ich doch diehei. Es isch scho fascht dunkel gsi wo es heicho isch. Alli Henne sind scho im Hüsli gsi. Schnell isch das Huehn über dä Hag inegflatteret und ganz lisli s’Stägeli ufegange. D’Henne sind scho alli uf em Stängeli gsässe und s’Huehn het alli aufgeweckt, das het es schös Gschnatter geh, bis s’Huehn alles verzellt het. Die andere Henne hend denn gseit: „Wie gsesch du überhaupt us, so verstaubed„. Da hets Huehn gseit: „Ich bin immer so hochmüetig gsi und han nöd gnueg chöne mini Federli zwegstriche, aber eis weiss ich jetzt, ich wird nie meh über dä Hag use flüüge und wölle id Welt use. Vo jetzt a blieb ich gern bi euch„, und alli Hüehner hend agfange z’gackere und alles isch wieder in Ornig gsi. RR

   

Wer ist online  

Aktuell sind 24 Gäste und keine Mitglieder online

   
© frauennet.ch